روی بعد از آهن پر مقدارترین کاتیون در سلول می باشد و در بسیاری از متالوآنزیمها مانند کربنیک آنهیدراز، آلکالین فسفاتاز ، DNA و RNA پلی مراز و فعالیت های آنزیمی بعنوان کو فاکتور مانند سنتز پروتئین ها و اسیدهای نوکلئیک و همچنین در چرخه های متابولیسمی سلولی مانند متابولیسم کربوهیدراتها مشارکت دارد و در بلوغ و باروری اسپرمها نقش اساسی دارد. روی در قابلیت تحریک پذیری سلولهای عصبی ، عضلانی و جنسی و انتقال ATP در غشای سلول و متابولیسم آن شرکت می کند. روی در سرم بیشتر بصورت متصل به پروتئین خصوصا آلبومین حمل میشود ( بیش از %60).افزایش روی در بیمارانی با اختلالات گوارشی مانند تهوع و استفراق ، تب بالا ، احساس طعم نامطلوب در دهان اصطلاحا طعم فلزی (Metallic taste) که معمولا در سرماخوردگی احساس می شود.کاهش روی در برخی از بیماری ها مانند آریتمی های قلبی ، سرطان ریه ، آنمی سیکل سل ، نارسایی کلیوی ، درمان با کرتیکواستروئیدها ، استفاده از قرصهای ضد بارداری ، طاسی و ریزش مو و کاهش قدرت سیستم ایمنی دیده می شود.