آهن در بدن به عنوان یک عنصر کمیاب طبقه بندي می شود. آهن موجود در مواد غذایی بعد ازجذب، توسط ترانسفرین به محل هاي مصرف، از جمله مغز استخوان و کبد منتقل شده تا به مصرف برسد. آهن اغلب به عنوان بخشی از ساختمان پروتئین هاي مختلف، در فعالیت بیولوژیکی آن ها نقش دارد. آهن در هموگلوبین، میوگلوبین، سیتوکروم ها تعدادي از آنزیم ها مانند پراکسیداز موجود می باشد. سطوح بالاي آهن سرم در هموکروماتوز، آنمی همولتیک، مسمومیت با آهن و هپاتیت دیده می شود. سوء تغذیه، خونریزي مزمن، آنمی فقر آهن و جذب ناکافی آهن از روده باعث کاهش سطح آهن بدن می شود. با این وجود تفسیر بالینی نباید تنها بر اساس یک تست باشد و می بایست داده هاي آزمایشگاهی و مشاهدات بالینی باهم تفسیر شوند.