آنزیم لاکتات دهیدروژناز (LDH/LD) آنزیمی است که تقریبا در تمامی سلولهای زنده وجود دارد و احیاء پیروات به لاکتات و بالعکس را کاتالیز می نماید. آنزیم لاکتات دهیدروژناز از دو زیر واحد پلی پپتیدی که در مجموع چهار پلی پپتید به شکل تترامر که دو بدو مشابه می باشند LDH-M برای عضله – Muscle و LDH-H برای قلب – Heart) ساخته شده است. این آنزیم با توجه به ترکیب های مختلف زیر واحد های خود دارای 5 آنزیم می باشد که از نظر فراوانی در بافتهای مختلف به شرح زیر می باشند:

1- LDH-1 (4H)- در قلب ، گلبولهای قرمز و همچنین در مغز
2- LDH-2 (3H1M)-در سیستم ریتکلوآندوتلیاال
3- LDH-3 (2H2M)- در ریه
4- LDH-4 (1H3M)- در کلیه ، جفت و پانکراس
5- LDH-5 (4M)- در کبد ، عضلات مخطط و در مغز
در غلظت بالا در کبد و در مقادیر کمتر در قلب، ماهیچه ها، پانکراس ، مایع نخاع و ریه و کلیه ها وجود دارد از آنجائیکه میزان این آنزیم در درون سلولهای بافتنی بیشتر از سرم بصورت آزاد می باشد ، افزایش میزان این آنزیم در خون نشانده آسیب بافتی و تخریب سلولی است. در بیماریهای کبدی مرتبط با نکروز کبد مانند: سیروز، کارسینوما، هپاتیت ویرال یا سمی و یرقان ، در آسیب های قلبی مانند سکته 8 تا 12 ساعت پس از بروز سکته مقدار آنزیم در سرم بالا رفته و پس از 4 تا 5 روز به حداکثر مقدار خود می رسد و همچنین در سایر سرطانها مانند سرطان ریه ، آسیب های ماهیچه ای پیشرونده و کم خونی همولیتیک و مگالوبلاستیک افزایش می یابد. کاهش آنزیم از نظر کلینیکی اهمیتی ندارد.