برای عملکرد طبیعی است. از فسفر موجود در بدن تقریبا 85 درصد آن در استخوانها و دندانها به شکل فسفات و 15 درصد هم بصورت فسفر غیر ارگانیک یا استرهای فسفاته یافت می شود. همچنین در سلولها به صورت فسفولیپید ، اسیدهای نوکلئیک و آدنوزین تری فسفات که عامل انتقال انرژی نیز دیده می شود. فسفر همچنین در متابولیزم کربوهیدراتها دخیل است. فسفر در بدن به شکل فسفات دیده می شود و فسفر در پلاسما به شکل فسفات کلسیم است ، بنابراین سطح فسفر پلاسما به میزان کلسیم موجود در پلاسما وابسته است و متابولیسم کلسیم و فسفر ارتباط تنگاتنگی با هم دارند.هایپر فسفاتمی(Hyperphosphatemia) یا افزایش میزان فسفات سرم میتواند ناشی از تغذیه، مانند مصرف نوشابه های گازدار یا مصرف نوشیدنی های الکلی یا با بیماریهایی مانند متاستاز تومورهای استخوانی، بیماریهای کبدی، اسهال و استفراغ ، هیپویاراتیروئیدیسم ، هایپرویتامینوز ناشی از افزایش ویتامین D ، در خلال درمان کمای دیابتیک با تزریق انسولین و نارسایی کلیوی مانند نفریت مزمن همراه باشد. هیپوفسفاتمی (Hypophosphatemia) یا کاهش میزان فسفات سرم در هیپوویتامینوز ناشی از کاهش ویتامین D ، هایپرپاراتیروئیدیسم اولیه ، استئومالاسیا یا نرمی استخوان ، مصرف آنتی اسید و سوء تغذیه دیده می شود.نسبت کلسیم به فسفر (Ca/Ph Ratio):نسبت کلسیم به فسفر در حالت نرمال 10 به 4 یا 3/2 تا 3/3 برابر در بززرگسالان و 3/1 تا 3/3 برابر مقدار فسفر در کودکان میباشد. در بیماریهای غدد بویژه اختلال در غدد پاراتیروئید این نسبت بهم میخورد. نسبت بالای فسفر در برابر کلسیم معرف بیماریهای حساسیتی و التهابی میباشد. معمولا کلسیم و فسفر به نسبت عکس یکدیگر کاهش یا افزایش می یابند.